Eerste stop was de Zunigsee, met prachtige zichten naar alle kanten. We gingen dan goed de hoogte in en lieten de bomen onder ons, naar het kruis van Ganitzle en vandaar dan rustig op naar de Arnitzalm. Onze planning konden we deze keer mooi volgen, we geraakten mooi op tijd aan de alm. Daarna was het de beurt aan de lange trek naar de Zupalseehütte. Eerst nog even de koeien wegjagen van het pad, na de obligate stempel in de hut en het cola-fanta-mengsel dat iedereen hier drinkt. We geraakten goed op weg, maar het eerste stuk hadden we verkeerd ingeschat. Dat zou maar een halfuur duren volgens onze planning, maar we hadden er uiteindelijk wel een uur voor nodig zonder vaak te stoppen. Volgens een bordje aan de Arnitzalm zou de tocht naar de Zupalseehütte, 3,5 uur duren. Wij deden er uiteindelijk 4,5 uur over. Met veel zweten en puffen.
De Duitser uit de Zunigalm liep ook die richting uit en besloot ook nog eens de enorme klim vlak voor de hut erbij te nemen, iets wat wij wijselijk vermeden. Daarna haalde diezelfde Duitser ons nog eens in op weg naar de Lasörlinghütte. Niet zo ideaal voor de moraal. Het was überhaupt al afzien, omdat de kilometers maar bleven komen en de hut niet dichterbij scheen te komen. De schouders begonnen ook pijn te doen, van een hele dag de rugzak te torsen. De rest deed al pijn. Gelukkig was de zon een beetje verborgen achter enkele wolkjes, zodat de temperaturen niet zo hoog meer geraakten. We zagen ook onze eerste marmotjes, wel van redelijk ver. Het was wel merkwaardig dat we zelf in korte broek liepen te zweten, en tegelijk de marmotjes in dikke vacht over de sneeuw zagen lopen.
We kwamen tenslotte behoorlijk afgemat aan in de Lasörlinghütte, waar we wel een kamer voor ons beiden kregen. Klaar had een ontmoeting gehad met een insect met een vreselijk slecht humeur, want ene dikke boebel zat op haar hiel. Goed ontsmet de bel doorprikt en met een plakkertje afgedekt. Geen idee wat het was, maar hopelijk gaf dit geen complicaties de volgende dagen.
's Avonds aten we vleesloze spaghetti en een lekkere grote schnitzel met frietjes en groentjes. Er was in deze hut de luxe van warm water (helaas geen douche) Dat was genieten! Bleek dat we vandaag goed verbrand geraakt waren, dus eerst nog aftersun smeren. Daarna moesten we ons snel gaan leggen, anders zouden we gewoon rechtop in slaap gevallen zijn, waar we stonden of zaten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten