05/08/10 - Einde wandeltocht

Ondanks onze hoop en verwachting, werden we 's nachts enkele keren wakker en hoorden we de regen tegen het raam slaan. 's Morgens werden we wakker met zichtbaarheid nul meter. Zo ongeveer even ver als we het nog zagen zitten om verder te wandelen.
De hele ons omringende wereld was gehuld in een grijze deken. De bergtoppen waren volledig ingepakt. Meer nog, zelf het pad enkele tientallen meters verder verdween in de ijle mist. Dat was meteen de doodsteek voor onze wandelplannen, in welke vorm ook gemaakt de voorbije avond. We hadden nu geen andere optie meer dan terug naar het dal te wandelen, via dezelfde weg.

Na het ontbijt belden we - net als heel veel andere wandelaars - de volgende hut, de Sajathütte, af en maakten we, een beetje teneergeslagen, onze rugzak voor een laatste wandeling. We namen dus dezelfde weg als de voorbije dag. De route die zo mooi was de dag ervoor, was nu helemaal verdwenen. Het moet wel gezegd, zo door een kleurloze en bijna ondoorzichtbare omgeving wandelen, heeft wel een speciaal feeëriek effect. De rivier die gisteren ook al woest omlaag kwam, was nu een brullend monster dat met vreselijke kracht als een bulldozer naar beneden donderde.

We waren nog veel te vroeg beneden om de bus te kunnen nemen, dus gingen we nog even de Stoanalm binnen en dronken een warme chocolademelk, met de rug tegen de grote oven, die lekker warm was. Gelukkig had de uitbater vandaag geen zin om te zingen. Het regende al genoeg...

Een klein uurtje later namen we dan de bus in Ströden en reden naar Virgen. Daar was het zwaar bewolkt, maar niet aan het regenen. Via de toeristische dienst regelden we een kamer in Mitteldorf, om die nacht te slapen, en wandelden dan via de Weg Der Sinne terug naar de auto. De Weg Der Sinne is een mooie wandeling met langs het pad opdrachten en voorstellingen die allemaal iets met de zintuigen te maken hebben. Los daarvan is het een heel mooie wandeling met hele mooie zichten om het dal, en de bergen, alhoewel er nu niet zoveel van te zien was. Onze auto vonden we in heel goede staat terug, en na alles ingeladen te hebben, gingen we op zoek naar onze gastvrouw voor die nacht. We installeerden onszelf op een hele mooie kamer, met eigen (overdekt) balkon en badkamer. Een badkamer! Na een hele week geen druppel warm water (of zo goed als) besloten we toch te douchen alsof het opnieuw een hele week zou duren. Het deed ongelofelijk veel deugd om de warme stralen over pijnlijke schouders en rug te voelen lopen.
Helemaal opgefrist en opgemonterd gingen we daarna op zoek naar een goed restaurant in Virgen. We vonden een heel leuk restaurant - Panzl Bräu - waar we onze wolvenmagen lieten spreken en we bestelden een gigantische schotel. Er lag schnitzel op, en varkensvlees, en run, met kruidenboter, veel sauzen en een hele berg groenten. Goed volgestopt (een beetje te veel gestopt...) keerden we daarna terug naar onze kamer, waar we het met de tokkelende regen nog heel gezellig maakten. Moe maar uitermate tevreden vielen we in slaap, en droomden van een prachtige wandelreis in het Virgen-tal.