Het was vandaag niet zo'n verre etappe, dus we deden alles op het gemak. Het tempo lag een stukje lager dan de dag ervoor en we konden dubbel genieten van de omgeving, ondanks het gure weer. Eigenlijk was het geen vakantieweer, en dat vonden de marmotten ook, want geen enkele vertoonde haar snoet. Of toch wel, eentje. Die bleek zeer verbaasd ons te zien en liep niet meteen weg. Maar uiteindelijk had ze toch door dat wij rare mensen waren en schoot ze haar hol in.
We wandelden verder maar zagen dus geen marmotjes of andere dieren meer. Volgens Klaar zat dit gebied vol marmotten, en dat leek inderdaad zo te zijn, want de hele flank zat goed doorboord met gaten. Maar het slechte weer zal de diertjes binnen gehouden hebben. Wat verder donderde plots weer een hele hoop stenen van een flank, met enorm veel stof en lawaai. Gelukkig gebeurde dit op de andere flank. Dat zou je echt niet boven jou willen hebben.
Het gebied waar we doortrokken heeft niet veel bescherming. In de lente wordt door het smeltwater dan ook dikwijls heel wat grond en stenen meegesleurd. Dit resulteert dan in een ruw en ongerept terrein, heel mooi om door te wandelen, maar niet zo gemakkelijk, want het pad verdwijnt geregeld en het is steeds opletten waar je de voeten neerzet. Door het slechte weer van de voorbije nacht, was de hoeveelheid water weer aangezwollen. Maar we zagen ook nog veel sneeuw, merkwaardig voor augustus. Aangezien we op de flank van een helling liepen, moesten we geregeld eens een stroompje oversteken. Dit zijn stroompjes van kleine meertjes of van smeltwater. Dit jaar was het blijkbaar behoorlijk dramatisch geweest in het dal, want gehele stukken van het pad waren volledig weggeslagen. De stroompjes moeten in de lente een heel stuk groter geweest zijn, en ze hadden diepe voren uitgesleten. Daardoor was het soms een spannende uitdaging op de glibberige en volledig glad gesleten oevers een doorsteek te vinden. We moesten geregelend een stukje naar beneden schoffelen of naar boven krabbelen om over het water te geraken. Na heel wat van die huzarenstukjes bereikten we de rivier de Isel, waar we over moesten om op onze bestemming te geraken. Helaas lag deze rivier een heel eind beneden ons, aangezien we bijna niet gedaald waren vandaag. Zo'n lange afstand dalen met een rugzak op is best lastig, maar we geraakten dan toch aan de brug over de Isel. Daar zagen we dat de originele brug in de lente weggeslagen was en vervangen was door een interim-brug. Het zag er allemaal een beetje gammel uit en lag bovendien een stukje scheef. We hoorden de rivier bulderen onder de brug en met een heel klein hartje en stapje voor stapje schuifelden we over de wankele planken naar de veilige en droge overkant. Het bleek later in de hut trouwens dat deze tijdelijke brug er amper een kleine week lag. Een weekje vroeger en we hadden de volledige weg kunnen terug lopen. Terug op het pad volgden we dan de Isel stroomopwaarts en een klein half uurtje later kwamen we aan bij de Clarahütte. Net op tijd, want de wind had flink aangetrokken en deed de temperatuur flirten met de lage warmteregionen.
Het was ondertussen pas een klein stukje na de middag, dus bestelden we ons eerst een lekkere warme soep, installeerden ons in een slaapzaal met amper vier bedden, en gingen dan in de gezellige eetplaats zitten. Aangezien de Clarahütte gemakkelijk bereikbaar is vanuit het dal, zaten er veel dagjestoeristen en er was dus een gezellige drukte in de hut.
We vulden de rest van de middag met de route voor de volgende dagen nog eens bekijken, boekjes lezen en spelletjes spelen. Waaronder een heel plezant pizza-spel (dat we wel niet helemaal volgens de regels hadden gespeeld, want die verstonden we niet helemaal)
's Avonds besloten we dan een lekkere spaghetti te eten, maar we kwamen van een kale reis terug. Blijkbaar had de hut niet genoeg spaghetti ingeslagen, en was er dus geen meer voor ons. We namen dan maar genoegen met een pastaloze maaltijd. Heel de middag hadden we mensen zien spaghetti eten, dus viel dat wel een beetje tegen, en konden we onszelf wel voor ons hoofd slaan dat we 's middags niet al spaghetti gegeten hadden.
Al bij al dus een heel rustige dag vandaag, en maar best ook, want de volgende dagen beloven nog een flinke inspanning!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten