De dag zou er een beetje hetzelfde uitzien als de dag ervoor. Eerst wat opwarmen en de spieren losmaken op de kleine piste, en dan terug naar de hogere. De hogere pistes lagen er iets beter bij dan de dag ervoor, maar waren wel veel harder omdat het veel harder vroor. Daardoor was het een stuk moeilijk om uit de bocht te komen en dan weer af te remmen. Maar al bij al ging het een stuk beter dan de dag ervoor. Tot die ene bocht waar een brok ijs lag vervelend te wezen op de piste. Ik zag het niet omdat ik net dan met mijn gezicht naar de helling stond, en dus met mijn rug naar beneden. Ik wist dus van niets tot ik ineens achterover kieperde en met mijn bips onzacht in aanraking kwam met de harde piste. Het was een redelijk harde buiteling, want mijn achterwerk protesteerde met bijzondere hevigheid. Klaar was ook al enkele keren op knie en schouder gevallen, dus we kwamen als twee oorlogsslachtoffers terug beneden, met een dubbel gevoel. Enerszijds blij dat we de piste gedurfd hadden, anderszijds met zo'n spierpijn dat het niet leuk meer was.'s Middags tijdens de lunch begon het dan te sneeuwen, en Klaar en ik kozen ervoor om af te dalen naar Kappl Dorp. Daar brachten we het materiaal terug naar de winkel en ruimden al het één en ander op. We maakten er een gezellig namiddagje van. 's Avonds hadden we gereserveerd in een lokaal restaurant. Samen met de groep gingen we daar lekker tafelen. Daarna doken we tussen de lakens, want de dag nadien zat de vakantie erop en zouden we opnieuw 12 uur naar huis rijden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten