04/07/10 - Reykjanes

Na de regenachtige nacht, kwamen we terecht in een al even regenachtige ochtend. Het regende nog steeds, en het zag er niet naar uit dat het snel zou veranderen. We gooiden de tent zonder veel op te vouwen in de koffer, zodat deze daar een beetje kon drogen, en zetten dan op weg naar het zuiden, richting Reykjavik. De hoofdstad hadden we nog niet met een bezoekje vereerd, dus zouden we dat op deze druilerige zondag gaan doen. Op de planning stonden eerst nog een aantal bergkam-wandelingen, maar die lieten we maar wijselijk links liggen. Rond de middag kwamen we aan in de hoofdstad. Uiteraard was alles dicht op zondag, alhoewel we zagen dat in de namiddag toch het een en ander zou open gaan. We aten iets ergens en slenterden wat door de straatjes van de stad. Veel stad is er niet aan Reykjavik, maar het is dan ook wel weer veel leuker dan te drukke overvolle steden. In de namiddag gingen dan inderdaad wel heel wat winkeltjes open, en we lieten onszelf gaan en hingen zonder scrupules voluit de toerist uit en liepen van toeristenwinkel naar toeristenwinkel. We werden overrompeld met T-shirts van de uitbarsting en pluchen papegaaiduikers, maar konden gelukkig aan de koopdrang weerstaan. Onze valiezen zaten toch al vol en we hadden onze souvenirs al gekocht, dus echt moeilijk was dat nu ook weer niet.

We vonden de grote en mooie kerk, waar we op het lumineuze idee kwamen de toren te beklimmen. Met de lift naar boven en vandaar konden we de volledige stad overschouwen. Helaas voor ons dus was het uitzicht op de omgeving helemaal niet indrukwekkend, aangezien alles in het grijs zat, maar het zicht op de stad was ook best aangenaam.

Na enkele uurtjes hadden we het wel gezien en snakten we terug naar die mooie natuur van Ijsland. We vertrokken naar het schiereiland Reykjanes, ten zuiden van Reykjavik.

We kwamen langsheen het Kleifarvatn-meer, met speciale grillige klei-formaties. We bereikten de kust, waar we helaas niet naar de afgronden van de kust konden bereiken, want dat ging enkel met een 4x4. We volgden dan de kust tot we aan het meest zuidwestelijkste punt stonden. Daar stond een vuurtoren en was nog een heel groot geothermisch aktief gebied. Er stond een geothermische centrale, die het zicht een beetje verprutste, maar er was nog veel spektaculairs te zien. Zo was er een oud pad dat blijkbaar opgeblazen was door een nieuwe opening in de grond waaruit gillend stoom en gas ontsnapte. Het geluid was vreselijk om te horen, en de energie van de ondergrond was angstaanjagend. De oude brug lag in splinters uiteen, en modder kookte en pruttelde hevig. Een klein bordje waarschuwde ons voorzichtig te zijn. Een nogal overbodige waarschuwing, maar de toeristen die we hadden gezien, hadden ons wel al geleerd dat niet elke mens dus een eerlijke portie gezond verstand had meegekregen.

We reden dan nog wat verder langs de kust, maar het weer was terug veel slechter geworden, dus zetten we maar koers naar het Motel Alex, waar we ook de eerste nacht doorgebracht hadden. Daar konden we in onze cabine rustig dan de valiezen maken en de tent laten drogen. We kookten onze laatste voorraden op en hadden een heel gezellige laatste avond in Ijsland.

Rit : Reykholt naar Keflavik