15/08/09 - Kings Canyon

Vanuit Fresno reden we recht naar het volgend en laatste nationale park dat we gingen aandoen, Kings Canyon/Sequoia NP. We deden een lange wandeling langsheen het bekendste van dit park, de sequoia's. Deze giganten van ettelijke jaren oud (sommige waren zelfs al meer dan 300 jaar geleden omgevallen en nog steeds niet vergaan!) met afmetingen buiten proportie staan temidden van andere, gewoon grote bomen. Op foto vastleggen lukt totaal niet, en als het al enigszins lukt, komen de afmetingen niet over. Naar zo een reuzen moet je wel met ontzag kijken. Wel niet te lang, want van het naar boven staren krijg je wel pijn in de nek. De wandeling was niet van de poes, omhoog en omlaag doorheen de 'grove', een soort kloof, waarin al deze bomen groeiden. Een enorm voordeel aan dit nationaal park, is dat het totaal niet gefrequenteerd wordt door toeristen. Het was er echt heel rustig, en hadden bijna het volledige pad voor ons alleen.

Het was al een eindje in de namiddag voor we terug waren van de wandeling, en de schaduwen in de kloven begonnen al te lengen. Dus reden we nog even langs verschillende uitzichtpunten over de canyons, en langs de Grizzly watervallen, en keerden daarna terug naar Fresno, waar we verwacht werden bij één van Lies haar Erasmus-kennissen, Neil. Op de weg terug zagen we nog een tarantula over de weg kruipen, die helaas door een achterligger tot pulp vermalen werd voor we er een foto van konden nemen...

Neil is blijkbaar van goede huize, want de villa waar we in terecht kwamen was niet echt vergelijkbaar met de hotels waar we tevoren overnacht hadden. Een zwembad, genoeg zetels om royaal in te kunnen slapen, en megagrote televisiebeelden. In Fresno waren de temperaturen zeer hoog, dus plonsten we nog eens het zwembad in, wat zéér verfrissend was. Daarna kropen we onze respectievelijke slaapplaatsen in en maften we de rest van de nacht als rozen.

Route