Met de bus was het een koud kunstje om er te geraken, en van zodra we de mooie Spaans/Mexicaanse gebouwen zagen die in het park gebouwd zijn en die verschillende doelen hebben, waren we weer vertrokken voor een fantastische dag.We wandelden een mooie hacienda binnen en vielen prompt binnen bij zowaar een Dahlia-tentoonstelling. Sommige exemplaren waren echt bijna te mooi om waar te zijn. We liepen dan op het gemak wat verder door het park, zagen een gebouw met varens, een standje van Scientology, enkele waarzeggers en palmbomen tegen een strakke azuurblauwe lucht. We hadden die ochtend voor picnic gezorgd en kozen dan een boompje uit om ons in de schaduw neer te vleien op het malse gras. Brood en beleg gingen vlotjes naar binnen onder de zon, met vanuit het cafe aan de overkant, vrolijke Mexicaans muziek.
Na de middaglunch wandelden we verder richting de museum-sectie van het park, en kwamen daar zowaar een enorm orgel tegen! Het ding was opgebouwd als een redelijk vlak amphitheater, met op de plaats van het podium een groot orgel, met pijpen en organist! Het was zondag en dan speelde het orgel zijn deuntjes. Het was mooi om zien en tegelijk zo surrealistisch als dat het orgel groot was.
Wat verder stonden de International Cottages, gebouwtjes waarin in elk van de huisjes een bepaald land werd voorgesteld. De huisjes stonden in een cirkel-vorm opgesteld en in het midden stond een podium waar enkele Argentijnen de kunsten van het thuisland op. Zo zagen we enkele tango's, en liepen dan de verschillende huisjes eens langs.
Daarna liepen we nog een stukje verder het park in, richting Redwood Circle. Op de weg daarheen zagen we in de verte de kabellift - ongetwijfeld van de zoo - en ook een echt bowlen-terrein vol oude mensen in witte pakjes. De redwood circle was nu ook niet echt je dat, maar het was wel een leuk plekje om ons nog eens af te leggen. Nadien bezochten we nog een cactus-tuin, die ons al een idee gaf van wat ons te wachten staat in het binnenland. Daarna namen we de bus terug naar downtown, want we moesten nog naar een stukje buitenland in het buitenland : Tijuana in Mexico!
Samen met Wout z'n prof namen we de tram tot het laatste station voor de Mexicaanse grens, en liepen dan te voet over de grens. Tijuana is echt completement verschillend van de States. Waar de States soms wat steriel overkomen, is Mexico zo chaotisch en vrij en wild als maar kan voorgesteld worden. Overal winkeltjes, kinderen die je een peso of nog liever meerdere dollars proberen af te bedelen, snorren en geblokte Mexicanen! Er waren echter niet veel toeristen, en om nu te gaan zeggen dat we echt volledig op ons gemak liepen, was ook overdreven. Vooral de vrees dat de grens 's avonds dicht zou gaan, deed ons toch wat rapper lopen dan oorspronkelijk bedoeld.
We aten een heerlijke schotel met vanalles erop : kip, rijst, cactus, varkensvlees, scampi's en zo meer. Na een biertje in de bar tegenover het 'restaurant' die een homobar bleek te zijn (eens we binnen waren en een biertje hadden besteld en buiten geen bier mochten drinken) besloten we toch maar terug te gaan naar de beschaafde wereld van de States, alwaar we ons bedje opzochten, want Wout moest morgen optreden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten