06/08/09 - San Diego naar Los Angeles

Donderdag was in de agenda gemarkeerd als de dag dat de reis in beweging komt. 's Morgens de valiezen bij elkaar geraapt, en dan op zoek naar Hertz, alwaar onze Toyota Sienna familiewagen stond te blinken. Binnenin: massa's plaats, want deze wagen is voorzien op Amerikaanse achterwerken, die merkelijk breder zijn dan de onze. Op onderzoek naar de mogelijheden van de auto ontdekten we talloze locaties om halve liters te plaatsen - zoals gezegd, perfect op maat van de Amerikaanse familie.

Na de administratieve rompslomp mocht Jeroen als eerste de stier bij de horens vatten en meteen kennis maken met the American Way of driving, in automatic dus! Dat was wel even wennen, maar we geraakten wonderwel in één stuk zonder accidenten aan het hotel, waar we de valiezen treffelijk stapelden. Thomas vloog op de achterste bank (dát hadden we dus ook nog), Wout en Lies kregen de tweede rij en Jeroen kreeg mij als co-piloot. GPS hadden we niet, gelukkig wel de kaarten via de laptop. Dat was ook nodig, want het Amerikaans systeem kent waarschuwen voor een kruising of voorsorteren niet, zodat we geregeld wel eens een blokje mochten omrijden.

We zetten koers naar La Jolla, een klein pittoresk stadje langs de kust tussen San Diego en Los Angeles. Bekend om de rijke inwoners en de prachtige natuur onderwater. We kwamen er toe, en zagen er langs de kust zwermen pelikanen, aalscholvers, en stootten zelfs op een kudde zeeleeuwen! De dag was al meteen goed begonnen!

We reden dan verder langs de kust en kwamen door rijke snobistische stadjes zoals Del Mar en slaperige surfersgehuchten. We hadden natuurlijk wel gekozen voor de lange weg naar Los Angeles, de (scenic) highway 101, in plaats van de rechtstreekse maar ongeloofelijk saaie Interstate 5.

's Middags kozen we voor een snelle hap bij een pizzatent langs de weg, waar Wout de geneugten ontdekte van pizza met avocado, sla én mayonnaise... De rest van ons ging voor een veiliger optie en kon met smaak genieten van het gefoeter van Wout.

Terug de baan op, langs de prachtige uitgesneden kust van California, met surfstranden en klippen zo ver men kon zien. Helaas voor ons snijdt de 101 met de I-5 ergens ter hoogte van de ingang van een militair domein. En helaas voor ons hadden de afslag gemist en werden we plots tot staan gebracht door een militair. Na een snelle controle van het paspoort vroeg deze ons niet-begrijpend wat we in hemelsnaam op de basis kwamen doen. Waarna we natuurlijk moesten uitleggen dat we daar niet behoorden te zijn... De vriendelijke man kon ons gelukkig gemakkelijk uitleggen hoe terug te keren naar de I-5, zodat we onze roadtrip ongeschonden konden doorzetten.

Het naderen van Los Angeles ging gepaard met het meemaken van LA's grootste probleem : het verkeer. Files waren ons deel van het leed, geregeld echter verkeerd rijden was ook een vervelende zaak. We hadden avondeten opgepikt in de supermarkt en zochten dan een leuk plekje in Long Beach om dit op te eten. Een echt leuk plekje is blijkbaar langs de kust van LA niet te vinden, maar langs een vakantie-vissersdorpje (met alleen maar jachten in de haven en eettenten in het dorp) vonden we toch nog een grasplekje. Daarna reden we in rechte lijn naar ons hotel, dat wonderbaarlijk genoeg bijzonder goed meeviel.

Het was nog niet heel erg laat, dus reden we nog naar Santa Monica, een stadje aan de kust met dat bekend is voor - en als enige attractie heeft - de pier met een heus pretpark erop aangewezig. De parkeerorganisatie van Santa Monica had er ook niets beter op gevonden dat alle mobilisten zwaar af te zetten om op de pier te kunnen wandelen door alle parkings te sluiten of te bewaken, en de enige andere parking veel te duur te laten betalen... Het pretpark zelf was niet eens echt de moeite, wel een mooi verlicht (reuzen)rad, en héél veel vissers. Na een uurtje of twee rondgewandeld te hebben op deze 'attractie' besloten we terug naar het hotel te keren. Echter, we hadden geen kaarten mee, en moesten dus op de tast terug proberen te geraken, hetgeen uiteindelijk, na vele malen stoppen en vragen en verschrikkelijk veel keren en draaien, dan toch lukte. We waren in LA!

Route