21/05/10 - Droomkerke, 6 maand samen

We keken beiden ongeloofelijk hard uit naar dit weekend. Dit weekend hadden we onszelf 6 maand ervoor niet kunnen voorstellen. Zolang samen, op een heel mensenleven lijkt het maar een kleine voetnoot, maar die tijd was reeds zo intens geweest, dat de schittering nog tot heel ver in de toekomst zal nadeinen en het leven verlichten. Klaar had een verrassingsweekendje geboekt in Droomkerke, een B&B nabij Doomkerke, waaraan de naam ontleend is. We zouden er met alle mogelijke luxe verwend worden en ons volledig kunnen ontspannen, genietend van de rust, en van elkaar.

Met allerhande constructies en manoeuvres kregen ons beide fietsen met enig comfort in de wagen van Klaar, dan aten we nog even iets bij ons thuis en dan vertrokken we voor een, wat later zou blijken, heel speciaal weekend. Er was mooi weer voorspeld voor het weekend, we reden de ondergaande zon tegemoet. Een rustig ritje later kwamen we aan bij de B&B, een voormalige boerderij in the middle of nowhere, omgevormd tot gasthof. De rust lag als een deken over de hofstede, we kwamen meteen in de mood, en die mood zou ons het hele weekend niet meer loslaten. Een prachtige kamer werd aan ons toevertrouwd voor de komende twee nachten, met een heerlijk bed.

De volgende dag werden we wakker met een stralend blauwe hemel, de zon reeds vroeg uit de veren, en die zou het kwik die dag flink laten stijgen. We schoven aan aan de ontbijttafel, en weerom was het genieten van de puntjes van het haar tot in de kleine teentjes. We zochten een leuke route uit, de Poekebeekroute. Een tocht waarmee je een hele dag kon vullen, maar gelukkig ook niet op de adem moest trappen. En zo zetten we aan, de fiets op en op weg naar het aanpikpunt van de route. Toevallig (of niet) passeerden we daarbij langsheen een authentieke ijshoeve, waar van verse melk lekker ijs gemaakt werd.
Wie al in die mooie hoek van Vlaanderen geweest is, weet dat de fietsroutes prachtig zijn, en in de zon is het nog eens zo leuk te vertoeven. Een hoogtepunt was het kasteel van Poeke, een prachtig slot, inclusief torentjes en slotgracht. De route liep verder langsheen grote boerderijen en oude molens. De warmte om ons heen, de zon op ons hoofd en de inspanning van het fietsen maakte ons dorstig en deed ons snakken naar een heerlijk fris drankje. Helaas bleek de lokale bevolking ook wel te willen genieten van het uitzonderlijk mooie weer, want bij elk etablissement dat we langsfietsten, stonden we voor een gesloten deur. De dorst begon ons echt te kwellen, en uiteindelijk kwamen we dan toch uit bij de bekende ijshoeve, waar we gelukkig snel op onze wenken bediend. Een heerlijk ijsje later hijsten we onszelf opnieuw op onze stalen rossen en peddelden we terug naar de B&B.

Om weer op krachten te komen, hadden we een luxueuze ontspanningssessie, met sauna, jacuzzi en zonneterras. We kregen een aparte ruimte met sauna, Turks stortbad, jacuzzi, zonneterras, en eigen badjassen. We begonnen met eens goed zweten in de sauna, en daarna rillen onder de brede regendouche. Daarna kropen we voor een hele lange tijd in de jacuzzi, die strategisch opgesteld staat met zicht op de open vrijheid in het westen, met een zakkende zon op ons gezicht was het echt op-en-top genieten!

's Avonds had Klaar het ook georganiseerd dat de kok des huizes ons zou verwennen met een lekkere maaltijd met allerlei streekproducten. We werden verzameld in de loge, waar we samen zaten met de andere gasten op dat moment, en al een mooi voorgerecht kregen aangeboden. Even later schoven we dan aan de hoofdtafel, waar we, weliswaar aan aparte tafels, konden genieten van een fantastische maaltijd. Na het dessertje zaten we helemaal vol en konden we enkel nog genieten van de rustgevende gloed van de gezonken zon achter de horizon.

De nacht kon natuurlijk niet anders dan zalig zijn, en helemaal uitgerust stonden we op en schoven we opnieuw aan het ontbijt. Dat was als altijd superlekker. Aangezien het weer ook opnieuw van de partij was, kozen we opnieuw voor de fiets en gingen we deze keer de Route van de Wiekende Molens doen. Opnieuw doorheen de mooie streek, en nu was het zondag, dus was er al helemaal niets open te vinden. Tot we in het eerder godvergeten Schuiferskapelle aankwamen. In een achtertuin vonden we een terrasje waar we onze lederen tong konden verzachten en onze kelen smeren na de mooie, maar toch wel vermoeiende fietstocht.

Van daar vandaan was het niet zo ver meer terug naar de auto. Het was daar dat we ontdekten dat het mooie weer zijn sporen had nagelaten op schouders en gezicht. Dat zou een mooi kleurtje geven.
Alles terug in de wagen, en dan terug naar huis, en volop nagenieten van het meest fantastische weekend van dit jaar!