We zagen bij het binnenkomen al meteen dat het voor de buggy van Kasper niet de gemakkelijkste opgave zou worden. De gesmolten sneeuw en de regen van de voorbije dagen had de paden omgetoverd in ware modderpoelen. De buggy geraaktje geregeld eens vast, zelfs de volwassenen werden vastgezogen in de modder. Maar dat verhoogde uiteraard enkel de pret die de kinderen hadden. Zo liepen we van de ene naar de andere kooi, ondertussen proberend de beestjes te ontdekken en de modder uit onze schoenen te houden. Wat wonderwel meestal nog lukte ook.Maar bij het naderen van de kinderboerderij ging het helemaal mis. Daar werden de kinderen helemaal wild, en stormden ze naar de ingang. Helaas is de jongste van de kinderen die kunnen lopen nog niet meteen een sprintbom, t ventje is amper 4. En dus zagen we met z'n allen hoe Mattijs met zijn voet weggleed in volle gallop en pardoes voorover de modder in duikelde. De noodsirene kwam meteen op gang, en papa Toon moet het zwaar bemodderde slachtoffer uit het slijk trekken. Een beetje tegen zijn zin, want zoonlief had zijn papa zopas de weddenschap doen verliezen. Deze had namelijk gewed wanneer de eerste tegen de grond - of beter, de modder in - zou gaan. Toon dacht na 16 uur, maar helaas was dat meer dan een halfuur te ver gegokt.
De meeste modder ging eraf, en hoe minder modder, hoe minder geween er was, en bij het betreden van de kinderboerderij was er al terug een brede glimlach op het gezicht verschenen.
Verder gingen we ook nog even kijken naar het nieuwe verblijf van de olifanten, giraffen en zebra's, dat nog in opbouw was, en naar de jonge giraffen in de grote hal.
Alweer een prachtige dag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten