De kwart eeuw die volgt, kruisen onze wandelpaden geregeld eens, en steeds weer is het weerzien memorabel. Ik zal geen bloemlezing gaan houden over alle situaties waarin we terechtgekomen zijn, maar telkens opnieuw brengen de herinneringen een gelukzalige glimlach op het gezicht.
En dus was het de normaalste zaak van de wereld om zaterdag naar Merksem te snorren, want de aarde had alweer een toertje rond de zon volbracht. Wouter gaf een verjaardagsfeestje. Wie goed kan tellen, zou moeten zien dat Wouter zijn 26ste levensjaar net had volbracht. Maar Wouter zelf had daar duidelijk een andere mening over. 26 worden heeft alleen maar nadelen, moet hij gedacht hebben. En dus gaf hij een feestje voor zijn 25ste verjaardag!
En ik kwam, en zag dat het goed was. Oude bekenden Carl, Kris en Filip waren van de partij, net als al die anderen die ik van gezicht herken, maar de naam nooit kan onthouden. Misschien dat de drank er toen voor iets tussen zat. Deze keer weet ik wel zeker dat het de drank niet was, maar desalniettemin zou het wel kunnen dat ik enigszins afgeleid was door één bepaalde aanwezige. De bedoelde weet wel over wie ik het heb.
Soit, de drank vloeide ook deze avond rijkelijk, met mate en met maten. Het gezelschap was leuk, superleuk zelfs, en de sfeer zat er goed in. De living was gauw gevuld, en de keuken als reserveruimte geraakte ook wel vol, en dus moest je je nooit vervelen, daar in Merksem.
Ter afsluiting kan ik dus maar besluiten : Wouter, vier de komende 25 jaar nog maar een paar keer je 25ste, niemand zal het je kwalijk nemen!
Eindelijk de ware gevonden ?
BeantwoordenVerwijderen